Komórki guza trzustki uwalniają do krwiobiegu duże ilości białka zwanego czynnikiem tkankowym. Białko to działa jako główny „czynnik wyzwalający” krzepnięcie krwi, inicjując kaskadę krzepnięcia, czyli złożoną sekwencję reakcji, która ostatecznie tworzy skrzep.
Ponadto komórki nowotworowe uwalniają do krwiobiegu mikroskopijne cząsteczki zawierające czynnik tkankowy. Cząsteczki te przemieszczają się we krwi, rozprzestrzeniając sygnały, które sprzyjają krzepnięciu, do odległych obszarów ciała. Zazwyczaj osadzają się w nogach, gdzie często tworzą się skrzepy.
Mucyny gruczolakoraka
Kolejnym ważnym czynnikiem jest mucyna: duże, pokryte cukrem białka produkowane przez wiele guzów trzustki. Kiedy mucyny dostają się do krwiobiegu, działają jak mostki adhezyjne, wiążąc się z płytkami krwi i białymi krwinkami. Ta interakcja aktywuje je w sposób, który znacząco sprzyja tworzeniu się skrzepu.
Łącznie mechanizmy te powodują to, co lekarze czasami nazywają „lepką krwią” – stan, w którym naturalny układ krzepnięcia krwi pozostaje stale aktywny, co znacznie zwiększa prawdopodobieństwo tworzenia się niebezpiecznych zakrzepów.
